شهر توت های سپید

روزگاری اگر قرار باشد از اردیبهشت تهران بگویم بی شک از توت های  سرفراز و مهربان شهر خواهم گفت..

توت هایی که بدون چشم داشتی از صبح تا غروب میزبان رهگذران هستند. توت هایی که نرخشان با کم  و زیاد شدن یارانه ها بالا و پایین نمی شود. توت هایی که از خوی انسانی به دورند و مشتریانشان  را بی دوز و کلک سالیان سال برای خود نگه داشته اند.

هرچند تهران شهری دودیست ولی توت های شیرینی دارد که طعم با صفایی دارند. آرزویم اینست دست هیچ کودک و هیچ پیری از شاخه ی توتی کوتاه نباشد.

هرقدر توت های"فرنگی" خوش آب و رنگ باشند.. توت های وطنی سپید و پاکند.

 

بعد اضافه شد: توت هایی که نمی گذارند از کنارشان دست خالی گذر کنی..پاهایت به زمین می چسبد...