همه شاعرها
زن ها همگی شاعرند، در فراق و دوری قصه می سازند از «اگر بیاید...» ها
در وصل و عشق بازی هم مثنوی دارند از «مبادا برود ...» ها
در آشپزخانه غزل بار می گذارند، دو بیتی دم میکنند... شعر را می شویند هر روز، تمیز که شد، «نو» که شد می آویزندش به بند تا باد ببرد کلمات را تا دوردست ها...
زن ها همگی شاعرند، در گوش معشوقه هایشان، ترانه می نوازند، در چشم کودکانشان، واژه میچکانند، در کاسه آشی که برای همسایه «ردیف...» کرده اند، قافیه می ریزند.
خلاصه زن ها همگی شاعرند، مگر..
مگر خلافش ثابت شود.
+ نوشته شده در دوشنبه هشتم آبان ۱۳۹۶ ساعت 15:26 توسط الیماه
|
زندگی خیلی عجیبه غریبه ها...