امروز دیدم یار را آن رونق هر کار را خورشید از رویش خجل گردون مشبک همچو دل گفتم که بنما نردبان تا برروم بر آسمان چون پای خود بر سر نهی پا بر سر اختر نهی بر آسمان و بر هوا صد رد پدید آید تو را                  
می​شد روان بر آسمان همچون روان مصطفی از تابش او آب و گل افزون ز آتش در ضیا گفتا سر تو نردبان سر را درآور زیر پا چون تو هوا را بشکنی پا بر هوا نه هین بیا بر آسمان پران شوی هر صبحدم همچون دعا

مولانا

خدایا امروز که به زمین سر زدی کاسه نیاز مرا هم پر کن
دست خالیم را ببین
خدایا شاید باور نکنی...
آن روز ها که نبودی من عاشق شدم
حالا که آمدی..
باید از عشق فارغ شوم؟
خدایا بگذار عاشق بمانم....

انگار بی خطر تا فطر آمدیم.. این سطر ، عطر الهی گرفته : خدایا بندگی مارا بپذیر.


و رویت روی خالمخالیه ماه را به فردا نینداز  جون مادرت.

التماس دعا...