الف میمی که من هستم

1- به رییسم به شکل رییسی چاق و کچل و بد اخلاق نگاه نمیکنم، که واقعا هم اینطوریا نیست... خیلی هم خوب و مهربونه و صحبت کردن باهاش کلی "پیش برنده" است.... هم خوش تیپ و امروزی و منصف. می تونم بگم یک انسانِ واقعی... یک لیدر واقعی..

پس حس اینکه اون صفات خاص رییس ها رو داره در من نیست چون رییسِ متفاوتیه...

شده که قبلا به خاطر آزار و اذیت روانی کسی که خودش رو رییس می دونسته از کارم بیرون اومدم.

نه اشتباه نکنید همکار های من به این وبلاگ دسترسی ندارند........

2- ازینکه خودم هم برای کسی رییس بازی در بیارم و بخوام خودم رو عقل کل نشون بدم خوشم نمیاد. بطور معمول هم به کسی نمی گم این کارو بکن یا نکن... یا درباره یک جمع به تنهایی نظر نمی دم و تصمیم نمی گیرم.. خلاف تمام اعضای خانوادم ...لیدر بودن اصلا در خون من نیست.

من برای همراه بودن / همکار بودن / کمک بودن / در کنار و شانه به شانه رفتن با آدم ها خلق شدم...نه جلوتر و نه عقب تر..

این عکس هارو دیدم و به ذهنم رسید ما چندین و چند وقته که یک لیدر واقعی در ایران کم داریم:   +لیدر