الف میمی که من هستم

صدا..........

تصویر............

نور....................

حرکت..................

صدایم می زند، گوشه چشمانم را باز می کنم، می بینمش، نور سپیده دمان را تشخیص می دهم...

نوید صبح را در جانم می ریزد و من حرکت را با صدای او آغاز می کنم...

در روزی غیر ازین زندگی ام فریاد خواهد زد:

کاااااااااات.

و من می دانم اگر نبود هر روز تاخیر ... شیره ی روزم را می مکید و  من از ظهر شروع می کردم.

اگر مادرم نبود... ./