الف میمی که من هستم

پروردگارا

***
نشسته ای آن بالا ، انگار که شطرنج بازی کنی...
تقسیم بندی کردی : بعضی ها سرباز ، اولین فدائیان در هر زمان...
بعضی ها پادشاه با لشگری از فیل و اسب و محافظ و قلعه های مستحکم....

***
شاه ها تا آخرین لحظات بازی زنده اند و در امان.....

ما سرباز ها، ما سیاهی لشگر ها، ما مردم عادی چه کنیم که اولین تاثیر جنگ، گرسنگی، زلزله، سرما یا گرما همه و همه نصیب ماست.
همه ی ما را به کشتن می دهی تا آن شاه قد بلنده ، اون گوشه پشت قلعه ها و فیل ها و اسب ها سالم و پابرجا بماند.

***
چرا مثلا خاله بازی نمی کنی که نه جنگ دارد و نه مردن.. بدترین جایش همان قهر است که یک روز هم دوام ندارد.

***
اصلا سر ظهری چرا نمی ری بخوابی؟ نمی گی همسایه ها از خواب می پرند و می آیند فحشش رو به ما عمه های بی گناه می دهند؟!


+تمنا