الف میمی که من هستم

همین سه روز پیش خاستگاری یک دکتری مدیریت را رد کرده ام.. اصلن چه معنی دارد که امروز با دیدن آن لباس سرهمی راه راه رنگی رنگی در آن بوتیک لباس نوزادی از تصمیم سه روز قبل حس پشیمانی پیدا کنم... اصلن اگر بچه اکم به آن آقاهه می کشید چه خاکی بر سر می کردم... اولین تصور من در بر خورد با خاستگارهایم ترکیبی ست از صورت خودم با صورت مرد جوانی که با کلی امید و دلشوره توام روی آن مبل تکی چپ سالن می نشیند ... خب هنوز به حس خوبی نرسیدم.. ینی اگر حس کنم ابروهای من با چشم های او و بینی من با دهان او، رنگ پوست او با رنگ موهای من.... می تواند یک فرشته کوچولو به دنیا هدیه کند هیچ شک نکنید که می پذیرمش... ولی ترکیب ها خوب چفت نمی شوند...