این قابی که تو در آنی، مرا بیش از تو دوست می دارد، از چشم هایم خسته نمی شود و از موهای بافته ی من...

افسوس فقط نفس نمی کشد، خنده اش صدا ندارد، بوسه را قادر نیست و دست هایش خشکیده اند.. 

این قاب یک لعنتی ِ تمام عیار است،.. یک توی بی بخار اما عاشق.