غبار عادت پیوسته در مسیر تماشاست. "سهراب سپهری"

اگر بال و پری داشتم و آسمان جاده ی عبورم بود , زمین را بخاطر جاذبه اش هنگام فرود می ستودم.

اما حالا نیروی جاذبه ی زمین محکم دوپای مرا بطرف خود می کشد مبادا پرواز کنم , پس دلیلی برای ستایشش نیست.