الف میمی که من هستم

طعم ملسی بود..

داشتنت..

که عجیب به گس شدن مایل است..

گس مثل خرمالو... سر آن درخت سبز.. که برای رسیدن به کمال ...در گذر ثانیه ها ..برهنه شدن شاخه ها را به استقبال می نشیند..

 پ.ن: چند روزی هست که وبلاگ خوانی ام نمی آید.. شرمنده.

+ مخاطبین تورک زبان ؛ آذری و غیر آذری...پهلوان اوغلان اینجا را از دست ندهید.