شعر یک کودک افریقایی که کاندیدای شعر برتر سال ۲۰۰۵ شد...

وقتی به دنیا آمدم ، سیاه بودم

وقتی بزرگتر شدم ، باز هم سیاه بودم

وقتی جلو آفتاب میرم ، باز هم سیاهم

وقتی میترسم ،هم سیاهم

وقتی سردمه سیاهم

وقتی مریضم باز هم سیاهم

وقتی هم که بمیرم ، باز سیاه خواهم بود !

 

تو ای دوست سفید من !

وقتی به دنیا آمدی ، صورتی بودی

وقتی بزرگتر شدی ، سفید شدی

وقتی جلو آفتاب میری ، قرمز میشی

وقتی سردت میشه ، آبی میشی

وقتی میترسی ، زرد میشی

وقتی مریضی ، سبز میشی

وقتی هم که بمیری خاکستری میشی !

وتو 

به من میگی رنگین پوست..

 یکرنگی زیباست