تغییر رشته......از ارتباطات به هنر..... اونم در حالیکه حتی 10صفحه نخوندم......
خدا کمکم کنه.................................................همین.........
چه خوبه که واسه روزای سال اسم می ذاریم... روز عشق ..روز دوست داشتن.. روز ولنتاین.. روز سپندارمذگان.......
ولی چه بده که بین آدما مرز می ذاریم.... شاید از خود خواهی.....
روز ملی ..روز جهانی.. روز ما.. روز شما.. روز اونها...14فوریه یا 29اسپند؟!!!......
همه روزای خوب رو باید قدر دونست و جشن گرفت چه فرقی می کنه کی شروع کرد یا کی اسمشو انتخاب کرد...
ارق به وطن ..اداب و رسوم و ادماش خیلی خوبه ولی بعضی تعصب نمایی ها رو نمی پسندم حالا تعصب نمایی به ایران باستان باشه یا تعصب نمایی به اسلام ایرانی یا تعصب نمایی به اروپا و امریکای متمدن.....
عشق و دوست داشتن که حد و مرز نداره... داره؟
ولنتاین و سپندارمذگان و این حرفا...... همش مبارک.
این روزها حیواناتی مثل خرس و سگ و گاو و گوسفند نماد دوست داشتن آدم ها شدند....
شایدم باید تو قحطیه رفاقت وفاداری این حیوانات رو سرمشق عشق هامون قرار بدیم.... بد نیست
در این زمانه که شرط حیات نیرینگ است / دلم برای رفیقان بی ریا تنگ است.
پ.ن: این بیت شعر ربطی به مضمون پست مربوطه ندارد... فقط از دلتنگی ست.
کاش فروش قلم شغل منو تو نبود... به قول استاد : قلم به مزدی..... این شغل رو دوست ندارم.
پ.ن.پست عکس نگاری عکساش بیخودی باز نشد منم حذفش کردم... خوب کردم
دلم می خواد 10سال جابجا بشم
انتخاب با خودشه... به عقب یا به جلو....
برم یا برگردم؟
قبل تر ها همیشه به چیزی یا کسی یا اتفاقی چشم داشتم....
ولی حالا خودم هستم و خودم....
و در چشم انداز هزار ساله ام خبری نیست....
***
ابرها این روزهادل خورشید را خنک می کند...
***
***
این عکس هم ربط مشخصی به هیچ کدام از حرفهایم ندارد ولی خب دوستش دارم.
زندگی خیلی عجیبه غریبه ها...